[ جلد دوم ] سورهء - 18 - كهف - ( مكّى ) 110 آيه تفسير لفظى [ آيات 1 الى 12 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . بنام خداوند فراخ‌بخشايش مهربان . 1 - الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً . ثنا و ستايش خدائى راست كه فروفرستاد بر بنده‌اش ( محمّد ) قرآن را كه در آن هيچ كژى قرار نداد . 2 - قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً . نامه‌اى راست و روشن تا بيم سخت دهد از نزد خودش ( كافران را ) و بشارت دهد گروندگان را كه كارهاى نيك مىكنند و ايشان راست مزد نيكو . 3 - ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً . آنان جاويدان در نيكى درنگ كنند . 4 - وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً . و بيم نمايد كسانى را كه گفتند خداوند فرزند گرفته است . 5 - ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَ لا لِآبائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِباً . آنان را به آن سخن دانش نيست و نه پدرانشان ! ( كه آن سخن گفتند ) چه بزرگ سخنى است كه از دهان آنها بيرون مىآيد و نمىگويند مگر دروغ ! 6 - فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً . پس شايد تو خواهى خود را از بهر ايشان از اندوه كشت اگر آنان به اين قرآن ايمان نياورند ! 7 - إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا . ما آنچه بر روى زمين آفريديم آرايش زمين است تا آنها كه نيكوكارترند بيازمائيم و زاهدان كه از زيورهاى دنيا دورند كيانند . 8 - وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً . و ما هرچه كه بر روى زمين است هموار و بىگياه و بيابان خواهيم كرد . 9 - أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً . آيا چنين پندارى كه مردمان آن غار و آن ديه از شگفت‌كاريهاى ما شگفت بود ؟ 10 - إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً هنگامى كه جوانى چند به آن غار جاى گرفتند ، گفتند : بار خدايا ، از نزد خودت ما را رحمت و بخشايشى ده و كار ما را بساز و به راستى و نيكوئى آماده كن . 11 - فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً . پس بر گوشهاى آنان در آن غار سالهاى باشمار مهر نهاديم ! 12 - ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً . آنگاه آنان را از خواب برانگيختيم تا ببينيم از آن دو گروه كدام مدّت ماندن آنها را در غار درست‌تر و نيكوتر شمار خواهند كرد ؟ تفسير ادبى و عرفانى سوره 18 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . بنام خدا كه همهء خيرات را بنياد و بنام او كه ، دل از بند همهء غمها آزاد ، و بنام او كه دل عارف جز بنام او نگردد شاد ، بنام او كه مشتاق از شراب وصل او گيرد ياد . بنام او كه خواب بر ديدهء دوستدار حرام كرد تا عقد دوستى خود با وى در نظام كرد .